zdj. Wikipedia<\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cda rocznica wyzwolenia nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau to okazja do refleksji nad histori\u0105, kt\u00f3rej okrucie\u0144stwo jest niemal niewyobra\u017calne. To tak\u017ce moment, by przypomnie\u0107 o ludziach, kt\u00f3rych losy na zawsze zosta\u0142y naznaczone przez te tragiczne wydarzenia. Jedn\u0105 z takich historii jest opowie\u015b\u0107 o Dusi – kobiecie, kt\u00f3rej \u017cycie ocali\u0142a moja babcia, odznaczona tytu\u0142em Sprawiedliwej w\u015br\u00f3d Narod\u00f3w \u015awiata.<\/p>\n\n\n\n
Dusia i pokolenie niewiary<\/strong><\/p>\n\n\n\n Spotka\u0142am Dusi\u0119 w Hajfie w 2000 roku. Przeprowadzi\u0142a si\u0119 tam z m\u0119\u017cem i synem z Warszawy, gdzie po wojnie zderzyli si\u0119 z prze\u015bladowaniami – nawet w szkole jej syn do\u015bwiadczy\u0142 antysemityzmu. Rozmowa z Dusi\u0105 ods\u0142oni\u0142a nie tylko jej osobiste prze\u017cycia, ale tak\u017ce bolesny problem m\u0142odego pokolenia, kt\u00f3re cz\u0119sto w\u0105tpi\u0142o w prawdziwo\u015b\u0107 Holokaustu. Jej wnuki, nastolatkowie w tamtym czasie, z trudem wierzy\u0142y, \u017ce z\u0142o, kt\u00f3rego by\u0142a \u015bwiadkiem, mog\u0142o kiedykolwiek istnie\u0107.<\/p>\n\n\n\n Z tego powodu w Izraelu organizowano wycieczki szkolne do kibuc\u00f3w, kt\u00f3re mia\u0142y na celu przybli\u017cenie m\u0142odym ludziom historii ich przodk\u00f3w. Uczniowie sp\u0119dzali w kibucu trzy dni, poznaj\u0105c \u015bwiadectwa ocalonych, ogl\u0105daj\u0105c zdj\u0119cia, pami\u0105tki, filmy, czytaj\u0105c listy i s\u0142uchaj\u0105c opowie\u015bci. By\u0142o to g\u0142\u0119boko poruszaj\u0105ce do\u015bwiadczenie, kt\u00f3re mia\u0142o pom\u00f3c im zrozumie\u0107, \u017ce Holocaust to nie tylko odleg\u0142a historia, ale tak\u017ce cz\u0119\u015b\u0107 ich to\u017csamo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Awa z Zamo\u015bcia – \u015bwiadectwo ocala\u0142ej<\/strong><\/p>\n\n\n\n Podczas mojego pobytu w jednym z kibuc\u00f3w pozna\u0142am Aw\u0119, kobiet\u0119 z Zamo\u015bcia, kt\u00f3ra by\u0142a jego opiekunk\u0105. Awa traktowa\u0142a mnie jako honorowego go\u015bcia, poniewa\u017c by\u0142am wnuczk\u0105 Sprawiedliwej, a tak\u017ce ze wzgl\u0119du na mojego dziadka – profesora w \u017cydowskim gimnazjum, kt\u00f3rego notatniki znalaz\u0142y swoje miejsce w muzeum. Dusia i jej przyjaci\u00f3\u0142ka z Tel Awiwu by\u0142y jego uczennicami.<\/p>\n\n\n\n Historia Awy by\u0142a przejmuj\u0105ca. Jako dziesi\u0119cioletnia dziewczynka posz\u0142a do lasu po drzewo. Kiedy wr\u00f3ci\u0142a, jej rodzina – ca\u0142a o\u015bmioosobowa – znikn\u0119\u0142a. Ocalenie przynios\u0142o jej nie tylko samotno\u015b\u0107, ale r\u00f3wnie\u017c misj\u0119 – piel\u0119gnowanie pami\u0119ci o tych, kt\u00f3rych \u017cycie zosta\u0142o brutalnie przerwane.<\/p>\n\n\n\n \u201eZd\u0105\u017cy\u0107 opowiedzie\u0107\u201d – zapis \u017cycia<\/strong><\/p>\n\n\n\n Dusia, tu\u017c przed moim przyjazdem do Izraela, zdecydowa\u0142a si\u0119 spisa\u0107 swoje wspomnienia oraz histori\u0119 m\u0119\u017ca w ksi\u0105\u017ceczce zatytu\u0142owanej \u201eZd\u0105\u017cy\u0107 opowiedzie\u0107\u201d. Publikacja mia\u0142a s\u0142u\u017cy\u0107 jej wnukom, kt\u00f3rzy nie wierzyli w Holocaust, ale tak\u017ce innym pokoleniom, aby nigdy nie zapomniano o tym, co si\u0119 wydarzy\u0142o. Ksi\u0105\u017cka ukaza\u0142a si\u0119 w czterech j\u0119zykach – wszystkich, kt\u00f3re Dusia zna\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Dusia by\u0142a g\u0142\u0119boko zwi\u0105zana z przesz\u0142o\u015bci\u0105, ale r\u00f3wnocze\u015bnie nios\u0142a ci\u0119\u017car, kt\u00f3ry uniemo\u017cliwia\u0142 jej pogodzenie si\u0119 z tera\u017aniejszo\u015bci\u0105. Kiedy zaprosi\u0142am j\u0105 do Niemiec, gdzie wtedy mieszka\u0142am, stanowczo odm\u00f3wi\u0142a. Powiedzia\u0142a, \u017ce nigdy nie przekroczy niemieckiej granicy – symbolicznego progu, za kt\u00f3rym zacz\u0119\u0142a si\u0119 jej tragedia.<\/p>\n\n\n\n Pami\u0119\u0107, kt\u00f3ra trwa<\/strong><\/p>\n\n\n\n Historie takie jak te s\u0105 dowodem na to, jak wa\u017cne jest przekazywanie \u015bwiadectw – zar\u00f3wno ocala\u0142ych, jak i tych, kt\u00f3rzy pomogli przetrwa\u0107 niewyobra\u017calne okrucie\u0144stwo. Dusia, Awa i moja babcia to osoby, kt\u00f3rych losy ucz\u0105 nas, \u017ce ludzka odwaga, pami\u0119\u0107 i prawda maj\u0105 moc zmienia\u0107 \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n Ka\u017cda rocznica wyzwolenia Auschwitz to przypomnienie, \u017ce musimy \u201ezd\u0105\u017cy\u0107 opowiedzie\u0107\u201d – zanim ci, kt\u00f3rzy byli \u015bwiadkami, odejd\u0105, a pami\u0119\u0107 zga\u015bnie w nie\u015bwiadomo\u015bci kolejnych pokole\u0144.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" zdj. Wikipedia Ka\u017cda rocznica wyzwolenia nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau to okazja do refleksji nad histori\u0105, kt\u00f3rej okrucie\u0144stwo jest niemal niewyobra\u017calne. To tak\u017ce moment, by przypomnie\u0107 o ludziach, kt\u00f3rych losy na zawsze zosta\u0142y naznaczone przez te tragiczne wydarzenia. Jedn\u0105 z takich historii jest opowie\u015b\u0107 o Dusi – kobiecie, kt\u00f3rej \u017cycie ocali\u0142a moja babcia, odznaczona tytu\u0142em Sprawiedliwej […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":459,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[20],"tags":[],"class_list":["post-457","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-polska"],"yoast_head":"\n